FOUTJE — BEDANKT

Vanavond ga ik klimmen naar de toren van de Dom.
Mijn voeten zijn niet moe. Dat is voorgoed voorbij.
Dáár is de Singel waar ik ben geboren. Dáár de kroeg
Waar ik bij leven kwam. Ik kijk richting het westen,

Richting Amsterdam. Een lange blik die de twee steden
Als een as verbindt. Ik speelde foute Duitsers, patsers
Sacherijnig volk en opa’s, op den duur. Maar deze rol
lijkt zwaarder: minder tekst en zeker geen publiek.

Vanavond loop ik net boven de trappen weer omlaag
En maak een rondje door het wijk. Daar zijn ze ook:
De mensen die ik heb gekend. De buurtkomiek. De kapper
Die je haar zo netjes in een scheiding leggen kon.

Het is hier stil en niemand zegt gedag. Ik trap een kiezel
Voor me uit. Straks komen Anton Geesink en Berkien
Me halen in een auto van de zaak. Dan gaan we weg.
Op stap. Met veel: met Johnny, Maarten en de Olieman.

Het leven zonder uit de taxi weggemieterd kalf
Is erger nog dan zinloos: het is half…

Chrétien Breukers

HET LAATSTE POSTKANTOOR SLUIT

Ooit bestond er een tijd van zegels en stempels
waarin de wereld nog een andere dimensie

was, waar doorheen geploeterd en geploegd
moest worden om de groeten tot een goed
einde te brengen. Woorden werden

gewogen tot op de gram nauwkeurig,
hoe licht een verhaal ook wezen mocht,
elk bericht een gewichtige zaak.

Tegenwoordig tettert men maar raak, iedereen
slingert zijn regeltjes zonder einde of begin
de wijde wereld in, niets komt nog aan,

niets wordt bezorgd. Van alle belang ontdaan
verwordt wat ooit toch heel bijzonder was
tot één egale, voortdurende brij — stuur mij,

stuur mij alsjeblieft gewoon tot slot die laatste
brief met groeten en het is goed.

Ruben van Gogh

Onthulling stoeptegelgedichten Coornhertstraat

Voorbeeld van zomaar zo’n tegel

Zaterdag 24 september om 17u, zullen in het bijzijn van wethouder Everhardt (oa Welzijn/WMO) de 25 stoeptegels worden onthuld, die het Utrechts Dichtersgilde schreef voor de Coornhertstraat.
Chrétien Breukers, Ingmar Heytze en Ruben van Gogh verzorgen tevens een korte voordracht.

Coornhertstraat, 17u

VOOR HANS EN TON, VOOR [...]MEESTER AL[...] WOLF[...]

Door Utrechts Dichte… op do, 08/09/2011 – 14:03

Hier lag de map met documenten. Die is nu [....].
Maar ik weet zeker dat hij er nog ligt. In een stad
als [...]. [...] en democratie. Vrijheid van pers is een
[....] goed. Vrede! De buurt wordt nu gecontroleerd
op [...]. De zaak is hiermee driehoektechnisch [...].

Chrétien Breukers
Utrechts Dichtersgilde

Eerste officiële gildegedicht

Op donderdag 1 september, droeg gildedichter Ruben van Gogh het eerste officiële gilde stadsgedicht voor tijdens een borrel van de gemeente voor bewoners van de Cabeliaustraat tot Hogelanden WZ die overlast hebben gehad van de rioleringswerkzaamheden.

RIOOLWERK HOGELANDEN WZ-ONDIEP

Alles wat je drinkt en eet stroomt later
als secreet onder de grond, wij denken
daar niet aan doorgaans, vergeten liever
hoe het daarvoor binnen ons bestond

Maar hier, waar een roestige, bruine bypass
over de rivier nog wacht op afbraak
en stalen damwanden tot ondergrondse
darmwanden werden getrild

in een drukken dat we nooit meer hopen
mee te maken, dat we gevoeld hebben
alsof onze eigen magen aan het opspelen
waren, staan wij er even met elkaar bij stil.

Er was een continu gebeuren van boren
onder de grond, en boven ontstond daarbij
obstipatie in de straten. Het liep uit natuurlijk,
zoals alles dat als trage stoelgang uit de kleine

kamertjes komt. Maar nu, op stille avonden,
wanneer de weeë vleugen van de zuivering
Ondiep weer binnen drijven, horen wij het
fluisteren van stromen onder ons, waar de helft

van onze riolen samenkomt tot een botsend
klotsen in een nieuw knooppunt aan de Vecht.
Drink wat, eet wat, en bedenk dan dat dit alles
allemaal speciaal voor u is aangelegd.

Ruben van Gogh
Utrechts Dichtersgilde